تا قبل از تیرماه سال گذشته حتی ما چالوسی ها هم از وجود مرتضی مهرزاد قدبلندترین مرد ایران در شهرمان خبر نداشتیم! و شاید علت اصلی آن گوشه گیری و خجالت مرتضی از مردم بود که باعث شد سالها خود را در منزل حبس کند. مهرزاد توسط دو همکار مطبوعاتی مان (لاله تقوی و ساسان شیخی) به مردم و مطبوعات معرفی شد و اینچنین شد که نه تنها مردم چالوس و دیگر شهرها مشتاق دیدن قدبلندترین مرد ایران شدند بلکه سروکله خبرنگاران نیز از نقاط مختلف کشور پیدا شد و در نهایت مهرزاد سر از برنامه ماه عسل با اجرای تکرار نشدنی احسان علیخانی درآورد و به یکباره همه ایران او را شناختند...

تو رو حس می کنم دستامو می گیری

تو چشمات خیره شم دنیامو می گیری

 نمی دونم چرا احساس من میگه

اگه دردت بشم دردامو می گیری

بذار باور کنم که مال هم هستیم

 مث سایه همش دنبال هم هستیم

 نمی خوام دیگرون از ما بپرسن که

 چرا ما بی خبر از حال هم هستیم

تو رو حس می کنم اما نمی دونم

چرا از عاشقت بودن پشیمونم

 نمی دونم چرا وقتی که دل شادی

تنم می لرزه و غمگین و دل خونم

چه دلگیرم از این روزای بیزاری

ازاین شبهای سرد و سخت و تکراری

 می خوام باور کنی که دوستت دارم

بذار باور کنم که دوستم داری

تو رو حس می کنم حس کردنت خونه

واسه رگهای قلبم که هراسونه

 بده دستاتو تا باور کنم با تو

رسیدن با تموم سختی آسونه

نگو تموم شده ديگه تحملم                         چشات و واكن و نفس بكش گلم

نفس بكش بگو بخاطر منه                          كه قلب تو داره تو سينه مي زنه

محاله عشق من يه روز جدا بشيم                  قرارمون نبود كه بي وفا بشيم

نفس بكش گلم تحملم كمه                        پريشونم نكن كه ديگه بَسَمه

هميشه اين وسط يكي مقصره                      يكي كه حقشه يكي بايد بره

خودت بهم بگو كه حق من چيه                   بگو كه معنيه جدا شدن چيه

نگو كه خسته اي نگوكه ديرته                     نفس بكش گلم دلم اسيرته

چشات وواكن و بگو كه با مني                      بگو قرارتو بهم نمي زني

نفس بكش گلم هواتو مي شنوم                     بگو كه زنده اي صداتو مي شنوم

چشات و واكن و ببين كنارتم                       نفس بكش گلم كه بي قرارتم

نفس بكش بگو بخاطر منه                          كه قلب تو داره تو سينه مي زنه

شاید پس از اظهارات رامین معاون مطبوعات وزارت ارشاد مبنی بر اینکه امسال بدون شک پربارترین نمایشگاه مطبوعات را شاهد خواهیم بود بسیاری از اهالی رسانه و علاقمندان با همان تفکر راهی مصلی امام خمینی (ره) شدند، اما براستی آنطور که انتظار می رفت نبود و کاهش استقبال مردمی از این رویداد مهم فرهنگی جای تامل دارد. به نظر می رسید اگر مسوولان برگزار کننده روی جاذبه های نمایشگاه و رشد کمی و کیفی آن کار کرده و وقت بیشتری می گذاشتند در جذب مخاطب و بازدید کننده موفق تر عمل می نمودند. آنچه که در برپایی چنین رویداد عظیمی که سالانه یکبار همه نگاه ها را به خود معطوف می دارد مهم می نماید بحث کیفیت در کنار کمیت است و شاید آنچه که موجب کاهش کیفیت نمایشگاه شده، فضای سیاسی سایه انداخته بر مطبوعات بوده که چندان مطلوب به نظر نمی رسد.

هرچند استقبال از جشنواره و تعدد آثار ارسالی به مراتب بیشتر از دوره های قبل بوده است. در هرصورت هفدهمین نمایشگاه و جشنواره مطبوعات و خبرگزاری ها هم با همه حرف و حدیث ها به پایان رسید و باشد که در جشنواره بعدی با ابتکارات ویژه و متفاوت، تغییری اثرگذار را در روند برپایی نمایشگاه و جشنواره شاهد باشیم. در گذر از ضعف های موجود که مشهود می نمود انصافا نمی توان از زحمات مسوولان غرفه های مختلف مطبوعاتی و خبرگزاری ها گذشت. بویژه غرفه ادارات کل ارشاد سراسر کشور که به دور از هیاهو فعالیت می نمودند. غرفه ها در حد توان و بضاعت چیده و هرکدام سعی در ربودن گوی سبقت در جذب مخاطب و بویژه مسوولان، هنرمندان و ورزشکاران داشتند و عمدتا روزنامه ها و خبرگزاری های مهم کشور در این امر موفق تر بودند.

اختلال و آشفتگی ناشی از بحران هویت در بین نوجوانان و جوانان که نهایتا منجر به ضعف دینداری و کاهش مسوولیت پذیری افراد در راستای انجام مسایل دینی می گردد از جمله دلایل کاهش ضمانت اجرایی احکام دینی است. لذا مسجد به عنوان پایگاهی مهم و سرنوشت ساز همانگونه که از صدر اسلام مکانی برای انجام رسالت و ابلاغ پیام الهی توسط رسول خدا بوده از جایگاهی والا و نقش و تاثیرگذاری بالایی برخوردار بوده است.

مسجد به عنوان عامل بازدارندگی و حیا از ارتکاب گناه و نیز فضای حاکم بر آن موجب معاشرت افراد در سایه و بر پایه احکام الهی، پایه گذار و منشاء بسیاری از مسایل و حرکتهای مهم اجتماعی و فرهنگی بوده و بر اساس آن جامعه از پویایی و تحرک خاصی برخوردار می گردد. مذهب جزئی انکار ناپذیر از هویت مسلمانان بویژه ایرانیان محسوب می شود، لذا فرهنگ ملی ایران نیز مطابق با ارزشهای مذهبی و دینی شکل گرفته و در بخش های مختلف جامعه نقشی مهم و اساسی ایفا می کند. در این بین مسجد بعنوان پایگاهی مطمئن در راه مبارزه با تهاجم فرهنگی که همواره فرهنگ نشات گرفته از دین و مذهب ما را نشانه گرفته محسوب می شود.

حضور در مسجد علاوه بر پاسخگویی به شبهات دینی و فکری افراد، توان تحلیل آنان در مباحث اجتماعی، اخلاقی و اعتقادی را نیز افزایش داده و بعنوان ابزاری مهم در راستای روشنگری فرهنگی و ترسیم کننده راه مبارزه با تهاجم فرهنگی در فضایی معنوی همراه با تزکیه روح و نفس عمل می کند. شاید بتوان اذعان داشت که ماه های محرم و رمضان در این بین بیشترین تاثیرگذاری بر افراد را از مساجد دارند، چراکه مردم ما همواره برپایه دین و مذهب و اعتقاد راسخ به مسایل دینی در این ایام حضوری پررنگ در مساجد و نقشی مهمتر در انجام برنامه های مختلف در کانون و پایگاه های فرهنگی و اجتماعی مساجد ایفا می کنند.